 |
Historia Polskiego Narciarstwa
(żródło: )
Prekursorem narciarstwa w na Podhalu był Stanisław Barabasz , który po raz pierwszy o nartach usłyszał od pewnego Sybiraka. Na podstawie jego opisów wykonał pierwsze narty. Tę pierwszą parę przywiózł do Krakowa, gdzie ćwiczył na Błoniach chcąc osiągnąć „szybkość lotu ptaka" jak sam o tych próbach mówił. Dopiero przeniósłszy się z tymi próbami na Kopiec Kościuszki zrozumiał, do czego narty mogą służyć. W tym czasie też zobaczył w sklepie pierwsze prawdziwe ski z uprzężą norweską z obłąkami z fiszbinu. Wtedy też przerobił wiązania na wzór norweski wykorzystując rzemienie i sukno - były to wiązania na wzór Huitfelda. Narty Barabasza były bardzo cienkie, w środku zaledwie grubości ołówka, nadzwyczaj elastyczne, dopasowujące się do nierówności terenu. Jazda na tych nartach byłą ciągłym balansowaniem w przód i tył - i była dobrą szkołą sprawności. Barabasz przy zjeździe trzymał pięty razem pozostawiając jak na owe czasy piękny równy ślad. Dopiero przebywając w Zakopanem, w zimie w 1894 nauczył się skrętów i łuków. W tym roku również, w towarzystwie Jana Fischera z Krakowa, odbył pierwszą wycieczkę narciarską nad Czarny Staw Gąsienicowy. Fischer był posiadaczem pary nart sprowadzonych z Austrii.. Barabasz w 1901 roku przeniósł się na stałe do Zakopanego - gdzie został dyrektorem Cesarsko Królewskiej Szkoły Przemysłu Drzewnego. Znalazł wtedy grupę zwolenników narciarstwa pośród grona nauczycieli i uczniów tejże szkoły. Była to pierwsza szkoła w Polsce, której uczniowie uprawiali ten sport. Wycieczki w góry odbywano grupami, stały się bardzo popularnym sposobem spędzania wolnego czasu - więc sprawa rozwoju narciarstwa była faktycznie przesądzona, zwłaszcza, iż szkoła dla swoich potrzeb zaczęła wykonywać pierwsze krajowe narty. Pierwszymi narciarzami prócz Barabasza byli: Celewicz, Góraś, Gołosiński, Jarosz, Zdyb Reutt, oraz przyjeżdżający do Zakopanego Mieczysław Karłowicz. Z kolei pierwszym góralem, który zainteresował się na serio uprawianiem narciarstwa był Klimek Bachleda. Jako pierwszy, Bachleda zaczął też w Tatry prowadzić turystów na nartach. W 1902 Barabasz wraz z Fischerem i dr Kulińskim weszli na przełęcz pod Kopą Kondracką (1863 m n.p.m.), a w 1905 - na Małołączniak (2095) i Kopę Kondracką (2004 m. n.p.m.). W następnych latach na szczyty Tatr atak na nartach przypuścił Mariusz Zaruski, który zaczął odgrywać coraz większą rolę w popularyzowaniu narciarstwa i narciarskiej turystyki. Warto wspomnieć, iż właśnie w 1905 roku Zaruski w towarzystwie. Gettera i K. Młodzianowskiego odbył pierwszą wyprawę narciarską, która trwałą aż pięć dni. Trasa wiodła przez Przełęcz Tomanową, i doliną Cichą do Podbańskiej, a z powrotem zwiedzono Osobistą. W 1907 roku Zaruski i J. Borkowski dokonali przejścia przez Zawrat i zdobyli Kozi Wierch. 28 lutego 1907 roku powstał Zakopiański Oddział Narciarzy Towarzystwa Tatrzańskiego, późniejsza SNPTT 1907. Na czele stanął Stanisław Barabasz, sekretarzem został Mariusz Zaruski. Oddział liczył 21 członków, wśród nich była jedna kobieta - Leokadia Czerwińska.
( 25 Października 2005)
|
|
Narty
